Bu tarif Türkiye'de yapılanlardan biraz farklı, eşimin annesinden öğrendiğim değişik bir kalburabastı. İçinde yumurta olmadiğindan biraz daha hafifçe; şerbeti de doğrudan tepsiye dökmek yerine, tatlıları teker teker içine batırmak suretiyle emdiriyorlar. Böylece tatlı ile kurabiye arası, çok yumuşak olmayan bir kıvam elde ediliyor. Hatta şerbete hiç batırmadan kuru olarak tüketmek de mümkün. Ama ben yine de arasına ceviz konulmuş ve şerbetin içinde yumuşayana kadar kalmış olanını seviyorum. Aralık ayı boyunca kalburabastı ve un kurabiyesi her yerde satılıyor ve her evde de ikram ediliyor.
- 1 kap (240 ml) sıvı yağ
- 1/2 kap taze sıkılmış portakal suyu
- aynı portakalın rendelenmiş kabuğu
- 1 kap toz şeker
- 1 tepeleme çay kaşığı tarçın
- 1 tepeleme çay kaşığı karbonat
- yaklaşık bir kilo un
- 1/4 çay bardağı kanyak veya portakal likörü
- 2 su bardaği çekilmiş ceviz
- 1 su bardağı su
- 1 su bardağı şeker
- 1/2 su bardağı bal
Önce şeker, portakal kabuğu rendesi ve sıvı yağ derin bir kapta karıştırılır (mikser kullanmayın) . Şeker tamamiyle eridikten sonra portakal suyunda eritilen karbonat ilave edilir. Kanyak ve tarçını da ekledikten sonra yavaş yavaş un eklemeye başlayın. Hamur kabın kenarlarından ayrılmaya başlar başlamaz un eklemeyı bırakın. Göze hala çok yumuşak görünse de hamur siz şekillendirirken birden sertleşmeye başlıyor. İlk parçalar elizi bir parça yağlayamanızı gerektirebilir ama hamur çabucak gereken kıvama gelecektir. Cevizden daha küçük parçalar avuç içinde iyice yassıltılıp ortasına çekilmiş ceviz konur ve rulo şeklinde yuvarlanıp tepsiye yerleştirilir. 180-200C2 ye ısıtılmış fırında üzerleri sararıncaya kadar tutulur. İyice soğumuş olan tatlılar hafifçe kaynamakta olan şerbete teker teker atılıp kaşıkla çevrilerek çabucak çıkartılır, çekilmiş ceviz içinde yuvarlanarak servis tabağına alınır.
Bu tariften yaklaşık 50 parça çıkıyor. Afiyet olsun.
Merhaba,
eğer sizde benim gibi fırınınızdan yayılan taze ekmek kokusunu hiçbir şeye değişmeyenlerdensiniz; evde ekmek yapmayı tercih ediyorsunuz demektir. Ekmek makinemi iki yıldır kullanıyorum ve başlangıçtan itibaren çarşı ekmeğini yiyemez olduk. Makinenin kendi kalıbında pişen ekmeklerden kısa sürede sıkılınca; ekmek hamurunu makinede hazırlayıp elimle şekillendirir oldum. Zamanla bu alışkanlık elde hamur tutmanın yerini aldı. Şimdi makinenin haznesine sığdırabildiğim bütün tarifleri burada hazırlayıp normal fırında pişiriyorum. Hatta pizza hamurlarını bol miktarda hazırlayıp ilk mayalanmasını makinede yaptıktan sonra porsiyonlar halinde paketleyip dondurucuya kaldırıyor ve ihtiyacım olduğunda kullanıyorum. Makinede hamur tutmanın iyi tarafı sadece ellerinizin temiz kalması değil; ısıtma sistemi hamurun çok kolay kabarmasını sağlıyor ve sizi kalorifer veya fırın başında beklemekten veya soğukta acaba kabarmayacak mı diye endişelenmekten kurtarıyor.
Aşağıda yazdığım tarif makinenin temel tarifi; ölçü kabı makinenin içinden çıkan ve 240 ml alan kap ve ölçek kaşığının büyük haznesi 10 ml alıyor:
- 4 kap un
- 1.5 kap su
- 1 tatlı kaşığı zeytinyağı
- 1 küçük ölçek tuz
- 1 büyük ölçek tozşeker
- 1.5 küçük öiçek kuru maya
Tarifteki su miktarını yarı yarıya süt ve su olarak koymak da iyi sonuç veriyor. Ayrıca bu tarifle çok leziz pizza hamuru hazırlayabilirsiniz. Makinenin markasına göre malzeme koyma sıralaması da değişiyor o yüzden bu konuda ayrıntı vermiyorum. Eğer elimde esmer un,yulaf unu veya taneli un varsa unun 1 kap beyaz un yerine elimdeki undan kullanıyorum. Haşhaş tohumları, ceviz,kurutulmuş domates veya siyah zeytin parçaları; hatta bir parça dövülmüş damla sakızı (sadece beyaz ekmeğe yakışıyor) ekmeğinizi size özel yapan bir tat katacaktır, deneyin.
Francala şeklini verdiğim hamur pişmeden önce ve sonra.
